Toen we terugkwamen uit Nederland was het weer hier niet erg zomers, erg veel regen en meestal bewolkt. Het weer was heel anders dan vorig jaar in November, toen het heet en droog was. De eerste 2 weken na terugkomst hebben we maar weinig zon gezien. Aan het eind van de maand bleek dat de gemiddelde temperatuur in November 3 graden lager was dan vorig jaar. De regen zorgde er echter voor dat alles groen was. Aan het eind van november keek ik eens op de website van Sanparks of er nog huisjes beschikbaar waren in het Krugerpark rond 16 december. Deze dag is een vrije dag alhier en wordt algemeen beschouwd als het begin van de zomervakantie. Dit jaar viel deze op dinsdag, dus door 1 dag vrij te nemen, konden we 4 dagen naar het Krugerpark (met het weekend erbij). En we hadden geluk, ik vond nog voor iedere nacht een huisje, wel steeds in een verschillend kamp, maar dat is op zich geen probleem. De eerste nacht in Pretoriuskop, de tweede nacht in Berg en Dal en de laatste nacht in Crocodile Bridge Restcamp. Dit laatste kamp staat bekend om zijn bushbaby sigthings. We waren hier 1 keer eerder geweest, maar toen was het al bijna donker toen we deze beestjes zagen (het zijn nachtdieren).
We zijn dan op zaterdagochtend om 6 uur vertrokken en de reis verliep voorspoedig. Toen we in de buurt van Malelane kwamen (de dichtstbijzijnde toegang voor ons), werd het opeens erg warm in de auto. De auto was 2 weken ervoor voor een servicebeurt in de garage geweest en toen was ook de airco gerepareerd (dachten we). Ik kwam er namelijk achter dat de airco niet werkte 2 dagen voor de servicebeurt. Ze zeiden toen dat de airco het weer deed, hij was bijgevuld met gas. Ik heb niet verder doorgevraagd, maar had natuurlijk moeten vragen of ze ook naar een lek hadden gezocht, want het is niet normaal dat deze bijgevuld moet worden. Gelukkig was de Toyota garage in Malelane nog open zaterdagochtend. Men was relatief vlot met ons te woord te staan. Het bleek dat een monteur voor de airco niet beschikbaar was, maar ze konden deze wel weer bijvullen. Dat zou ons hopelijk een paar dagen helpen. Het was namelijk al boven de 35 graden op dat moment. En inderdaad deed de airco het weer na het bijvullen en deze heeft het ook het hele bezoek volgehouden.
Dit alles zorgde natuurlijk voor enig oponthoud, maar we waren nog net voor de middag in het park. Het was inmiddels 37 graden en dat zorgde ervoor dat we niet erg veel dieren hebben gezien. We zijn via Afsaal (lunch) naar Skukuza gereden, via Lake Panic. Daar hebben we nog wel een paar mooie vogels gezien. Uiteindelijk kwamen we rond half vijf bij Pretoriuskop aan. We wilden eerst nog een laatste rondje rijden, maar het weerbericht gaf aan dat het later die avond (rond 7-8 uur) behoorlijk zou gaan regenen. We besloten daarom de braai maar wat vroeger aan te steken en op tijd te braaien. En dat was maar goed ook, want niet lang nadat wij klaar waren, begon het behoorlijk te regenen (en onweren). De verdere nacht heeft het eigenlijk voortdurend geregend en zelfs de volgende ochtend regende het nog bij het vroege ochtendrondje. We hebben dan ook niet veel dieren gezien.
Na het ontbijt zijn we richting Skukuza gereden om daar een plaatselijk rondje te rijden. Hierbij kwamen een groep hyena’s op de weg tegen:
Na het plaatselijke rondje hebben we in Skukuza bij Cattle Baron geluncht. In de loop van de dag werd het ook weer droog en na de lunch zijn we richting Berg en Dal vertrokken, ons volgend overnachtingskamp. Niet ver voor de afslag naar het kamp kwamen we eerst langs een paar leeuwen in de berm.
En even later, op de weg naar Berg en Dal, zagen we ook nog een luipaard in de boom. Helaas keek hij de andere kant op, dus hebben we alleen een foto van zijn achterkant.
Na het inchecken bij het kamp hebben we nog een einde-dag rondje gereden, waarbij we een grote groep luierende leeuwen bij een waterhole aantroffen (volgens tellingen waren het er in totaal 14):
Daarna hebben we in het restaurant van het kamp gegeten en vroeg naar bed gegaan. In de ochtend gaat de poort van het kamp al om 4.30 uur open, dan is het nog donker. Om 5 uur wordt het echter al licht en we wilden dan om 5 uur ook vertrekken. En het ochtendrondje was succesvol, bij de waterhole troffen we de leeuwen niet meer aan, maar wel kwamen we even later wilde honden tegen:
Een stuk verder kwamen we nog slapende leeuwen tegen, een slak en ook nog een kameleon op de weg:
Ook zagen we een dung beetle heel druk met een rolletje olifantenmest:
Na het ontbijt zijn we weer richting Skukuza vertrokken. De meeste gravelwegen waren nog afgesloten vanwege de regen de dag ervoor, waardoor voor ons de enige weg naar Crocodile Bridge via Skukuza ging. Het was nog vroeg toen we daar aankwamen, daarom zijn we vandaar doorgereden naar Tshokwane en na een lunch daar via Lower Sabie naar Crocodile bridge. Onderweg naar Tshokwane kwamen we nog wel langs de weg jonge wilde honden tegen. Ze lagen deels verborgen in het gras, maar kwamen ook soms wat omhoog, zodat we ze konden zien:
Inmiddels waren een aantal zandwegen weer open en hebben we de S28 genomen richting crocodile bridge. Deze weg is bekend vanwege 3 cheetahs die je daar vaak ziet. Helaas hadden wij geen geluk dit keer. Deze weg was behoorlijk slecht door alle regen, dus niet echt een aanrader. De S25 was echter alweer bewerkt en daardoor een stuk beter. Uiteindelijk hebben we die dag 3 x een kameleon op de weg gezien, terwijl we deze niet vaak zien.
We wilden op tijd bij het crocodile bridge kamp zijn, om mogelijk de bushbaby’s in het kamp te zien. Ons huisje had een erg oude airco, gelukkig koelde die wel goed. De vorige keer was het een stuk warmer en toen deed de airco het niet geweldig, waardoor het die nacht toen erg warm was.
We hebben tijdens de intredende schemering een tijd staan kijken bij de paal waar normaal de bushbaby’s komen, maar hebben helaas niets gezien.
De volgende ochtend wilden we nog een vroege ochtend safari doen en dan richting huis. Meestal wordt het later op de dag drukker, en bovendien had ik later die middag ook nog een vergadering (Europa houdt geen rekening met een Zuid-Afrikaanse feestdag).
De volgende ochtend gingen we op pad en zagen we opeens vlakbij 2 uilen zitten op een kale boom:
Een stukje verder kwamen we bij olifanten op de weg, 3 mannetjes om precies te zijn. Deze bleven maar op de weg staan en we konden niet passeren. Verschillende auto’s gingen ons voorbij, maar niemand durfde er uiteindelijk voorbij te rijden. Na ongeveer een kwartier wachten besloten we maar terug te gaan en ergens anders langs te rijden.
De rest van deze ochtendrit hebben we niet veel bijzonders meer gezien. Wel werd het behoorlijk druk het park in. Het was natuurlijk een vrije dag en veel mensen kwamen voor een dagje het park in. Op een gegeven moment waren er erg veel auto’s bij elkaar. Normaalgesproken is er dan een sighting, het bleek dat men een cheetah zou hebben gezien. Wij hebben echter niets gezien, behalve dat ik dacht het silhouet van een weglopende leeuw te zien, maar daar was ik niet zeker van.
Na een laatste ontbijt in het kamp zijn we het park uitgereden en terug naar huis, waar we rond 13 uur aankwamen, zonder veel vertraging onderweg. Omdat het een vrije dag is, wordt het vaak later op de dag behoorlijk druk op de weg. Door ons vroege vertrek hadden we daar echter geen last van.
De volgende dagen moet ik nog werken, maar op 26 december, 2e kerstdag, vertrekken we weer voor 6 dagen naar het Krugerpark, het negende bezoek dit jaar. Dit bezoek met de kerst hadden we al maanden eerder geboekt, ook al omdat het druk is in het park in deze periode. Door vroeg te boeken kun je nog in je favoriete kamp terecht. Wij hebben dit keer in Skukuza en Satara geboekt, 2 drukke kampen, maar ook kampen waar je vaak de beste sightings hebt. Bovendien hebben beide kampen ook een relatief goed restaurant.
Omdat er zo weinig dagen tussen onze bezoeken liggen en er een kans op malaria is in deze tijd van het jaar, slikken we voor de hele periode tabletten (1 tablet per dag na het avondeten). Normaalgesproken moet je tot 7 dagen na je bezoek nog slikken, en 2 dagen ervoor beginnen. Aangezien we 9 dagen niet in het park zijn, kunnen we gewoon de hele tijd doorgaan.
Hierna nog wat foto’s van vooral vogels die we gezien hebben:
Deze laatste foto is van de woodland kingfisher. Deze vogel heeft een zeer typische roep. De vogel is een trekvogel en is alleen in het park in de zomer. In oktober hebben we de roep nog niet gehoord, maar nu hoorden we deze volop, en zagen we ook de vogel regelmatig. Het typische geluid kun je hier horen: https://youtu.be/HzzZJX5584E (en wij herkennen het inmiddels direct).