Maanden geleden al hadden we een 7-daags (6 nachten) bezoek aan het Krugerpark gepland. Omdat het vakantietijd in Zuid-Afrika is, moet je vroeg boeken om de gewenste accommodatie in het park te krijgen. We hadden 2 nachten Skukuza, 3 nachten Satara en nog weer een nacht Skukuza geboekt.
We vertrokken op 2e kerstdag vroeg in de ochtend, 6 uur. Het was niet erg druk op de weg, maar in de buurt van Emalahleni kwamen we plotseling voor een wegblokkade te staan. We stonden bijna voor en voor ons stond een politieauto. Deze politieauto ging echter door de middenberm (alleen gras, geen vangrail) en draaide om en weg van de blokkade. Uiteindelijk bleek dat de weg versperd was door een forensisch onderzoek, er was een persoon door een auto aangereden en overleden. Het aantal auto’s achter ons groeide snel en toen besloten er een aantal over de rijstrook van de andere voorbij het ongeluk te rijden en dan weer via de middenberm terug naar onze rijbaan (er waren 3 rijbanen aan beide zijdes). Het was niet druk, maar dat leek ons toch erg gevaarlijk. Het was ook vreemd dat de politie omdraaide en van het ongeluk wegreed de andere kant op en geen bijstand verleende. Na 5 of 10 minuten was het inmiddels gegroeid tot een continue stroom auto’s die over de tegenovergestelde rijstrook voorbij het ongeluk reed. Daardoor leek het ons ook veilig genoeg om ditzelfde te doen, want het zag er niet naar uit dat de weg spoedig weer vrij gegeven zou worden. De politie had dit natuurlijk moeten faciliteren, maar die was verdwenen. Daardoor hadden we uiteindelijk maar een oponthoud van 10-15 minuten. Na een koffiestop bij Milly’s (onze vaste koffiestop) en een tankbeurt in Malalane (enkele kms van de poort van het Krugerpark), waren we net na 10 uur in het park. Bij de poort was het erg rustig en waren we binnen enkele minuten ook binnen.
En al snel hadden we onze eerste interessante sighting, namelijk een aantal jonge wilde honden. Ze lagen onder een struik langs de weg, en daardoor konden we ze goed zien.
Ook kwamen we nog een slang op de weg tegen, een spotted bush snake, die verder ongevaarlijk is.
De hele reis hebben we trouwens veel overstekende kleine dieren gezien, schildpadden, kameleons, een rock monitor en slakken. We wachten meestal even tot ze over waren, zodat ze niet door andere auto’s overreden werden.
De kameleon heeft trouwens een heel typische loop bij het oversteken, dat kun je goed zien in onderstaand filmpje. En deze gaat vrij snel, we hebben al kameleons gezien die veel langzamer bewegen.
Toen we bij Skukuza kwamen, bleek dat onze normale rondje (de mensen die met ons meegeweest zijn, kennen dat wel) niet mogelijk was. We passeren 2 low-water bruggen en door de vele regen van de afgelopen dagen stroomden die over.
We hadden dit keer een gerenoveerd huisje gereserveerd. Deze bleek echter een gesloten veranda te hebben, waarbij je wel de deuren open kon zetten. Het geeft toch wat minder buitengevoel dan de ‘oude’ huisjes. Het huisje op zich was aardig, met een nieuwe stille airco. De kwaliteit van de gebruikte materialen liet te wensen over, de deuren sloten slecht en 1 deur kregen we zelfs niet open. De oude huisjes is oude meuk, maar alles is wel degelijk. De grootste tekortkoming is vooral dat men nog veel huisjes met een erg oude airco heeft, die veel lawaai maakt en niet al te best koelt. Daarnaast is deze slecht in te stellen, als de knoppen nog werken.
De volgende ochtend moesten we daardoor een ander rondje verzinnen en daarom zijn we richting Kruger gate gereden en toen de grintweg langs de Sabie rivier. Na een tijdje kon je dan weer terug naar de hoofdweg (naar Phabeni gate). We werden echter ingehaald door een paar OSV’s (open safari vehicles) en het bleek dat er een leeuw of leeuwen voor ons op de smalle weg waren. De OSV’s waren brutaal en passeerden ons en blokkeerden vervolgens de weg, zodat we er niet meer langs konden en ook niets zagen. En de weg achter ons stroomde vol met deze OSV’s, ze hebben radio-contact met elkaar. In no time waren er 15-20 voertuigen naast en achter ons. We besloten daarom terug te gaan (dat kon alleen achteruit) en hier weg te gaan, dit is niet leuk meer. We zagen verderop trouwens nog wel even een leeuw weglopen, maar een foto was niet mogelijk door alle voertuigen. We hadden behoorlijk wat werk om achteruit terug te rijden, omdat er steeds nog meer OSV’s aankwamen die ons achteruit langs moesten laten. Het heeft zeker 10-15 minuten geduurd voor we uit de drukte waren en om konden draaien. Dit kan dus gebeuren in de drukke tijd in het Krugerpark, dat je ingesloten wordt door deze OSV’s.
We zijn dezelfde weg teruggereden en besloten vervolgens via de hoofdweg richting Phabeni gate te rijden. Allereerst zagen langs deze weg een paar hyena’s en even later werd het nog beter, want er lag een hele troep wilde honden op de weg.
Dit was dus een roadblok en daarom besloten we na een paar minuten en enkele foto’s maar terug te gaan. Er is ook een ander publiek in het park deze dagen, want er stond een auto zodanig voor ons dat hij bijna altijd ons (en het uitzicht van anderen) blokkeerde. Gelukkig kon ik toch bovenstaande foto’s toch maken.
We besloten terug te gaan om te kijken of de low-water bruggen weer open waren, en we hadden geluk, deze waren inderdaad weer open. Het water stroomde nog hard, maar het sloeg niet meer over de bruggen. We hebben dan ook ons normale rondje kunnen rijden, maar helaas niet al te veel bijzonders gezien. De rest van de dag zijn we richting Tshokwane en toen weer terug gereden. We hebben allerlei vogels gezien en gefotografeerd, maar geen heel bijzondere.
De volgende ochtend besloten we riching Lower Sabie te rijden en daar te ontbijten. Dan vandaar via de S25, langs crocodile river, naar Malalane en dan terug naar Skukuza. Allereerst hadden we hyena’s op de weg, vlak buiten de poort in Skukuza. Onderweg zagen we ook nog een uil:
Na het ontbijt kwamen we een vogel tegen die we nog niet eerder gezien hadden, Didericks Cuckoo (Diederik koekkoek):
En bij sunset dam waren 2 nijlpaarden aan het vechten:
Ook kwamen we af en toe roadblocks tegen van dieren, soms olifanten, maar ook wel giraffes:
De volgende dag zijn we naar Satara gereden, zonder veel bijzondere sightings. Satara staat bekend als lion country, er zitten veel leeuwen rond Satara. De volgende ochtend zijn we de S100 opgereden, dit is de bekendste en beste weg van het Kruger, zegt men. We hebben hier inderdaad een leeuwin op de weg gezien, maar voor de rest niet erg veel bijzonders. Deze leeuwin lag plotseling voor ons op de weg, terwijl we alleen waren. Dat zijn de mooiste momenten, omdat je dan ook niet met andere voertuigen rekening moet houden. Onderweg zagen we ook nog een jakhals, die zien we niet vaak en zeker fotograferen lukt meestal niet, omdat ze erg schuw zijn. Dit keer kon ik echter goede foto’s maken.
Na het ontbijt zijn we vervolgens richting Orpen rest camp gereden. Deze ligt naar het westen, en na dit kamp is er ook een toegangspoort, Orpen gate. Ongeveer 7 kilometer voor het kamp stonden er een aantal auto’s stil en we hoorden dat ze jachtluipaarden zagen (dat zijn cheeta’s voor ons). Ze liepen een stukje van de weg af, maar niet al te ver. We reden met de auto’s mee en zagen ze inderdaad lopen. Ik reed een stukje verder en stopte daar aan de kant, zodat ik ook vrij uitzicht zou hebben als ze langs lopen. Natuurlijk is er een kans dat ze ergens anders naartoe lopen, maar dat risico moet je nemen. En hadden wij even geluk, ze gingen precies waar wij stonden onder een boom stil staan en liggen. Daardoor kon ik goed foto’s nemen van de 4 cheeta’s.
Na een tijdje besloten we verder naar Orpen rest camp te rijden om daar naar het toilet te gaan. Echter binnen een kilometer stonden er weer auto’s stil en die zeiden dat ze leeuwen in de verte zagen. Dat was inderdaad ver weg, maar toen Tineke met de verrekijker keek, bleken het geen leeuwen, maar nog meer (jonge) cheeta’s te zijn. Het waren er in totaal 5, dus nu hadden we in totaal 9 cheeta’s gezien.
En voordat we bij Orpen rest camp aankwamen, zagen we ook nog struisvogels met jongen. Deze vogels zie je niet zo vaak in het Krugerpark, omdat het eigenlijk ook niet hun habitat is.
Wat we ook veel zagen, waren enorme zwermen kleine vogels die opvlogen uit de struiken wanneer wij langs kwamen. Het gaat om ‘red-billed quelea’ (roodbekwever). Deze vogel wordt algemeen beschouwd als de meest voorkomende vogel op aarde, aantallen worden geschat op 1,5 miljard individuen. Deze vogel kan ook grote schade veroorzaken voor de landbouw.
Ons avondrondje was weer de S100, maar helaas kwamen we niet veel bijzonders tegen, tot we bij de poort van Satara waren. Net voorbij de poort stonden weer erg veel auto’s. Het bleek dat er een paar leeuwen op de weg lagen, waar dan tientallen auto’s omheen stonden. We hadden nog een kwartier voor de gate dichtging, Ik ben even iets naar voren gereden, we zagen de leeuwen en zijn weer teruggegaan. Veel auto’s bleven echter staan en blokkeerden ook de weg voor de mensen die wilden passeren. Omdat we die avond in het restaurant aten, hadden we uitzicht op al die auto’s, waarvan er vele te laat de poort binnenkwamen. Ik zag even de bewaker, die niet blij was dat hij elke keer weer de poort moest openen voor laatkomers.
De volgende ochtend zouden we naar Olifantskamp rijden voor de lunch, maar allereerst reden we weer richting Orpen. Na een aantal kilometers kom je dan bij een dam, waar inmiddels een redelijke groep auto’s stond. Uiteindelijk bleek dat er tussen veel auto’s van onze kant en veel auto’s van de andere kant leeuwen over de weg liepen. Wat een lol, leeuwen tussen de auto’s. Wij zijn dan ook al snel weer omgekeerd en zijn maar de S100 opgereden, zonder overigens veel te zien. Na het ontbijt zijn we richting Olifantskamp gereden, grotendeels over onverharde weg. Onderweg kwamen we nog weer struisvogels tegen en uiteindelijk kwamen we bij Balule low-water brug. Deze brug stroomde echter over, zodat we besloten maar een omweg naar Olifantskamp te maken.
Deze omweg kost wel minstens een half uur, maar we gaan liever voor zekerheid. Onderweg kwamen we tot onze verrassing nog gewone ooievaars tegen (die je dus ook in Nederland ziet). We komen hier allerlei ooievaars tegen, maar gewone niet zo vaak:
Die middag was het erg warm, waardoor we besloten geen laat middagrondje meer te rijden, maar te relaxen bij onze bungalow. Gelukkig hadden we ook een nieuwe, goed regelbare en stille airco in dit kamp. De volgende ochtend (31 december) hebben we nog weer een vroeg ochtendrondje gereden en kwamen een paartje met 2 juvenile carmine bee-eaters tegen:
En bij het Krugerpark in de zomer hoort ook de woodland kingfisher. De roep van deze soort kingfisher hoor je van verre en is kenmerkend voor het Krugerpark in de zomer. Je hoort het vaker dan dat je het vogeltje ziet, maar hieronder toch een mooie foto van deze vogel. De vogel trekt in de winter richting evenaar, maar vanaf november hoor en zie je deze in het Krugerpark. En niet alleen in het Krugerpark, we hebben deze ook al in onze tuin in Pretoria gehoord en gezien.
Na het ontbijt zijn we dan weer terug richting Skukuza gereden, voor onze laatste overnachting. Onderweg kwamen we leeuwen tegen, die zich goed verstopt hadden onder een struikje, ter bescherming voor de zon:
Na een korte toilet stop bij Tshokwane, zijn we richting Nkhulu gereden. Dit is een picknick plaats aan de Sabie rivier. Daarvoor echter zijn we nog even bij de leeupan gestopt. Deze staat al een tijd droog, maar we zagen nog steeds geen water. Het bleek echter dat er wel een klein beetje water was, waarin 2 jonge olifanten aan het spelen waren:
We zijn ook nog even bij Lake Panic geweest, waar de wevers druk aan het bouwen waren aan hun nesten:
Na aankomst bij Skukuza hebben we nog even een rondje gelopen. De vervet monkeys waren druk aan het spelen rond de bungalows:
De low-water bruggen waren open, dus we konden aan het eind van de middag ons ‘normale’ Skukuza rondje rijden. En dit keer hadden we veel geluk. We kwamen eerst bij een aantal auto’s en men vertelde dat er 2 luipaarden onder de boom stonden. We hebben ze inderdaad gezien, maar het was veel te donker onder de bomen om een foto te maken. We besloten dus verder te rijden, terwijl veel auto’s bleven staan bij die 2 luipaarden. Er reden nog 2 auto’s voor ons, en opeens reden die langzaam en naast elkaar. Het bleek dat er een luipaard voor deze auto’s op de weg liep. Ze bleven naast elkaar rijden, waardoor we wel zicht hadden, maar ik eigenlijk geen goede foto’s kon maken. Ik wilde er eigenlijk voorbij, maar dat lukte eerst niet. Een OSV lukte het wel om deels via de berm aan de andere kant te komen. Het luipaard ging echter even aan de rand van de weg liggen en ik zag toen mijn kans schoon om half via de berm de auto’s voorbij te komen en ook de OSV te passeren. Ik ben een stukje verder gereden en daar gekeerd, zodat ik het luipaard van voren kon fotograferen, wat veel mooiere plaatjes oplevert. Daarbij moest ik natuurlijk hopen dat het luipaard weer op zou staan en verder lopen. En dat gebeurde inderdaad. Daardoor kon ik groot aantal mooie foto’s van voren van het luipaard maken, terwijl de rest vooral foto’s van achteren had. Ik kon ook achteruit mee terugrijden, omdat er van de andere kant (nog) geen auto’s kwamen. Na een tijdje zijn wij omgedraaid en verder gereden, we hadden inmiddels genoeg mooie foto’s kunnen maken. Zie hieronder een selektie van de foto’s.
De rest van de terugweg werden we vooral ingehaald door mensen die veel haast hadden en (veel) te hard reden. Dat was dit keer ook erg opvallend, er waren erg veel mensen die (veel) te hard reden. Op verharde weg is de maximum toegelaten snelheid 50 km/u, maar er werd veel harder gereden. Wij reden meestal tussen de 35 en 45 km/u. Wij konden nog ruim voor sluitingstijd bij Skukuza terug zijn (poort sluit om half zeven), maar ik denk dat een aantal mensen nog naar de uitgang moest, Kruger gate, en dat is minstens 20 minuten verder. We hebben deze dagen ook een aantal keer gelezen over doodgereden impala’s, en zelf hebben we er 1 gezien en een aantal doodgereden vogels.
De jaarwisseling in Skukuza verliep heel erg rustig, wij lagen al vroeg op 1 oor (meestal beginnen wij ons eerste rondje tussen 5 en 6 uur (het is dan al licht). Wel regende en onweerde het die nacht een beetje.
De volgende dag zouden we terug naar huis rijden, maar eerst wilden we weer een vroeg rondje rijden. We kwamen eerst weer de hyena’s tegen buiten de poort. De low-water bruggen waren nog gewoon hopen, hoewel het water hoger stond, maar ze overstroomden niet. Na een tijdje kwamen we een aantal OSV’s tegen. Een van hen zei ons of we de leeuwen niet gezien hadden. Ik keek in mijn spiegel en zag daar 2 leeuwen op de weg lopen. We zijn omgedraaid en met de OSV’s naar de leeuwen gereden. De OSV’s waren echter eerder en lieten mij er niet langs, zodat ik weer alleen een leeuw van achteren kon fotografen. De leeuw zag er slecht en mager uit. En de volgende OSV’s kwamen er al aan. We zijn daarom maar weer omgekeerd en verder gereden.
Bij de hoge brug over de Sabie rivier aangekomen, stond deze vol met bavianen (baboons).
De hoge brug over de Sabie rivier vol met bavianen
We reden verder terug naar Skukuza toen Tineke opeens een leeuw zag aan de rechterkant (mijn kant). Ik had deze totaal niet gezien, maar gelukkig Tineke dus wel. We waren dus weer eens even alleen met een leeuw en konden daardoor een goede foto maken:
Na het ontbijt hebben we alles ingepakt en zijn we richting Lower Sabie en dan Crocodile Bridge gereden. En onderweg kwamen we nog weer van alles tegen, eerst een leeuw op een rots, dan een luipaard in een boom en tenslotte nog eens 2 luipaarden in een boom. Geen van alle hebben we zelf ontdekt, maar we konden ze allemaal goed zien. Vooral de laatste met 2 luipaarden was ver weg, maar met een goede zoom toch goed te zien.
Uiteindelijk zijn we rond half twaalf het park uitgereden en na een rit van minder dan 4,5 uur waren we rond 16 uur weer thuis.
We hebben dit keer weer veel vogels gezien, de mooiste heb ik aan het eind nog eens in een galerij gezet. We hebben ook veel jonge vogels gezien, die nog moeilijker te identificeren zijn, omdat de kleuren vaak wat afwijken. Het was weer een succesvol bezoek, waarbij we veel cheeta’s (9), luipaarden (6) en leeuwen (niet bijgehouden) hebben gezien. Van de big 5 hebben we de neushoorn niet gezien, met al het groen zijn deze nog moeilijker te vinden, ook al omdat ze alleen in bepaalde delen van het park voorkomen. Olifanten kwamen we af en toe veel tegen. De laatste terugrit langs Tshokwane vooral hebben we daar wel honderden olifanten gezien. Buffels hebben we maar weinig gezien, af en toe vooral en rond het water.
Het was druk in het park, maar toch merkte je dat niet altijd. Vooral de vroege ochtendrondjes waren vaak erg rustig. De meeste mensen gaan vooral op vakantie en verblijven vooral in de kampen, lijkt het. We hadden ook geluk met het weer. Het was niet extreem warm, meestal overdag rond de 30-33 graden en de regen viel vooral ’s avonds of ’s nachts. De wegen waren ook meestal wel open. Maar afgelopen nacht (1-2 januari 2026) heeft het weer veel geregend, hoorden we. De low-water bruggen zijn nu weer afgesloten. Vorig jaar waren we met Koen en Rinse rond dezelfde tijd in het park, maar toen waren er veel meer wegen afgesloten en was het bovendien vaak veel warmer (37-39 graden). Je moet wel wennen aan de vochtigheid, het is behoorlijk vochtig door alle regen.
Hard rijden is wel een probleem aan het worden, ook door het personeel. Je hoort hierover veel klachten en hebben dus zelf ook een doodgereden impala en vogels gezien.
Hieronder nog een impressie van de vele vogels die we gezien hebben. Deze verzameling is niet compleet, en ook niet van alle vogels heb ik goede foto’s kunnen maken.
Tawny eagle
