In Zuid Afrika zijn er rond Pasen 2 vrije dagen, goede vrijdag en paasmaandag. Dat betekent dat we een lang weekend hebben en het leek ons wel aangenaam nog weer een paar dagen naar het Krugerpark te gaan. Sinds de kerstperiode waren we daar niet meer geweest. Het grootste probleem was nog accommodatie te vinden, want natuurlijk hadden veel meer mensen dat idee en we hadden dit pas op het laatste moment besloten.
Uiteindelijk vond ik nog een laatste vrije bungalow voor de vrijdag en zaterdag in Pretoriuskop (het was echt de laatste in het park) en voor de zondag konden we nog terecht in Berg-en-Dal. In Pretoriuskop hadden we wel een bungalow zonder keuken en keukengerei (er was een gemeenschappelijke keuken, maar ook zonder keukengerei). We moesten dus alles zelf meenemen, ook al omdat Pretoriuskop alleen een Wimpie als restaurant heeft en daar mag Tineke nagenoeg niets van eten. Maar ook het restaurant in Berg-en-Dal is niet hoogstaand, dus we hebben voor 3 dagen eten meegenomen (2 x braai).
We vertrokken vrijdagochtend om 6 uur en waren, na een korte tussenstop bij Millies, al voor half elf bij Malelane Gate. Nog niet alle wegen in het Krugerpark zijn open na de overstromingen in januari, maar de meeste toch wel. We zijn de gebruikelijke route richting Skukuza gereden, en uiteindelijk naar Pretoriuskop. We kwamen maar weinig bijzonders tegen, en behalve olifanten ook niets van de big 5. Die avond hebben we gebraaid. De volgende ochtend hebben we voor het ontbijt een rondje gereden rond Pretoriuskop. En ook toen viel het tegen, weinig bijzondere dieren, alleen een emerald spotted wood dove, die we nog niet eerder bewust hadden gezien:
Na het ontbijt zijn we richting Skukuza gereden, en vandaar richting Nkhulu en dan weer doorstekend richting Pretoriuskop. We hebben wel wild en vogels gezien, maar eigenlijk de hele dag weer weinig bijzonders. Wel waren er ergens leeuwen, maar die lagen in het lange gras en daardoor niet of nauwelijks te zien. Bij een dergelijke sighting is het een goede gewoonte om aan de kant van de sighting te gaan staan en de andere kant vrij te houden, zodat andere auto’s kunnen parkeren. Wij wilden er voorbij, want we hadden weinig interesse in leeuwen die niet of nauwelijks zichtbaar zijn, maar een busje van de andere kant had besloten dubbel stil te gaan staan, zodat er niemand meer langs kon. Ik ben uiteindelijk maar naar voren gereden en hebben gebaard dat ze achteruit moest, of aan de kant. Eerst wilde ze niet, maar ze had geluk, want iemand die wel aan de goede kant stond gaf haar ruimte om ertussen te komen. Het is een algemeen geaccepteerde regel om een kant van de weg vrij te houden voor doorgaand verkeer, maar er zijn altijd wel chauffeurs die daar lak aan hebben.
Die avond hebben we weer gebraaid en de volgende ochtend weer een vroeg ochtendrondje gereden. Het meest bijzondere dat we toen tegenkwamen waren 2 groene duiven. Die zijn lastig te spotten, maar nu zaten ze open boven in een boom:
Na het ontbijt hebben we onze spullen gepakt en weer richting Skukuza gereden. En warempel zagen we in Skukuza weer 2 groene druiven, nu etende van de vruchten aan de boom:
Vanaf Skukuza zijn we richting Lower Sabie en dan Crocodile Bridge gereden, en vandaar langs Crocodile river naar Malelane en vervolgens Berg-en-Dal. Onderweg hebben we wel genoeg dieren gezien, maar weer weinig bijzonders.
Bij Berg-en-Dal aangekomen wilden we nog even achter het kamp om naar een waterhole rijden, maar onderweg was het zo druk dat we halverwege besloten om te keren. Normaalgesproken kun je achterom het kamp via zandwegen weer een rondje rijden, maar deze weg was nog afgesloten, waardoor je alleen maar heen en terug naar het waterhole kon. Deze drukte betekende dat je met tientallen auto’s bij dat waterhole zou staan.
De volgende ochtend wilden we nog voor het ontbijt weer een rondje rijden, maar de normale ronde kon dus niet. We moesten daardoor een wat langer rondje rijden richting Gardenia birdhide. De drukte viel op zich wel mee. Toen we dichter bij de birdhide kwamen, waren er een paar safari-auto’s, waarvan 1 er ons wenkte om mee te gaan. Na 2 km zagen we opeens een neushoorn in de rivierbedding, maar de auto’s reden door en al snel bleek waarom. Er was een luipaard vlak bij de weg gespot die bezig was een prooi op te eten. Het was er nog niet erg druk, dus we konden het luipaard enigszins zien en ook fotograferen:
We hadden ook gezien/gehoord dat er leeuwen waren bij de waterhole waar we gisteren ook naartoe wilden, maar het was daar weer erg druk, dus we besloten er niet naartoe te rijden.
We zijn teruggereden naar het kamp en na het ontbijt hebben we de spullen gepakt en zijn weer op weg naar huis gegaan. Vorig jaar waren we later op de weg en toen was het ontzettend druk en gevaarlijk. Dat wilden we nu voorkomen. Na een relatief vlotte reis waren we dan ook net na 2 uur thuis in Pretoria en konden we nog boodschappen doen.
Hieronder een impressie van wat andere dieren die we hebben gezien:
